W kameralnym gronie poeci zastanawiali się, czy poezja wciąż ma coś do powiedzenia

W cieniu półek z płytami, w Wypożyczalni Muzycznej WiMBP w Rzeszowie zabrzmiały wiersze i pytania o sens poezji dziś. Spotkanie miało kameralny charakter, a rozmowa mieszającą się z czytaniami tworzyła atmosferę bardziej dialogu niż wykładu.

• W panelu „I po co nam poezja” poeci szukali, co pozostaje z wiersza
• Mówili, że poezję warto tłumaczyć i przenosić na inne języki sztuki

W panelu „I po co nam poezja” poeci szukali, co pozostaje z wiersza

W dyskusji udział wzięli Barbara Klicka, Dariusz Pado i Janusz Radwański, a rozmowę moderował poeta Jacek Podsiadło. Panel zaczął się od próby złapania definicji — padły różne ujęcia, od żartobliwych porównań po bardziej osobiste metafory. Padła myśl, że poezja nie musi pasować każdemu; dla jednych bywa „niejadalna”, dla innych prawdziwym przysmakiem. Poeci czytali swoje utwory, ale przede wszystkim rozmawiali o tym, jak wiersz funkcjonuje jako doświadczenie: nie tylko tekst, lecz także melodia języka i emocja, którą trzeba poczuć.

Więcej lokalnych informacji z Rzeszowa jest na faktyrzeszow.pl. Sprawdź też, co dzieje się w najbliższych dniach – wydarzenia i imprezy zbieramy na faktyrzeszow.pl/wydarzenie.

Mówili, że poezję warto tłumaczyć i przenosić na inne języki sztuki

Rozmowa zeszła też na temat przekładów — uczestnicy podkreślali, że tłumaczenie poezji najlepiej oddają poeci, bo potrafią zachować ducha oryginału. Poezja bywa też „tłumaczona” na ruch, obraz czy dźwięk, co otwiera jej nowe pola odbioru. Barbara Klicka zwracała uwagę, że pojęcie poezji ewoluuje i ważniejszy jest dialog z nią niż jej dokumentowanie. Dariusz Pado przyznał, że nie potrzebuje poezji każdego dnia, ale wraca do niej w wyjątkowych momentach, kiedy staje się niezbędna. Janusz Radwański przywołał doświadczenie ukraińskiego poety, który znalazł w pisaniu sposób na współodczuwanie podczas wojny. Spotkanie zakończył Jacek Podsiadło refleksją o roli poezji w porozumiewaniu się z drugim człowiekiem.

“Ktoś, kto czyta moje wiersze, jest do mnie podobny”
— Jacek Podsiadło

Po rozmowach i czytaniach publiczność miała poczucie, że poezja nadal potrafi łączyć i prowokować pytania, a lokalna scena literacka w Wypożyczalni Muzycznej WiMBP w Rzeszowie daje temu przestrzeń i kameralny kontekst do dialogu. 😊

na podstawie: Biblioteka Rzeszów.